รูปภาพเกี่ยวข้องกับบทเพลง > มาต่อเพลงกันเถอะ

บทเพลง...และเรื่องราวของ...สุเทพ วงศ์กำแหง

<< < (84/147) > >>

ภูฤดู ปักซัว:
ศรีมาลา เพลงนี้ผมยังไม่เคยหยิบมาเปิดให้ฟังเลยครับ
ได้ตามไปฟัง วันนี้ ไพเราะมากๆครับ พี่พร

จรีพร:

 ค่ะ น้องภู เพลง "ศรีมาลา" คุณอาสุเทพ ขับร้องไว้ได้ไพเราะจริง ๆ ค่ะ
ขอบคุณที่ติดตามกระทู้ พี่พร เป็นประจำนะคะ

จรีพร:

https://www.youtube.com/v/w8t3DoypDw4?hl 
เครดิต : คุณdolldulya และ youtube


เพลง "ไม้ขีดข้างเปียก"   

คำร้อง/ทำนอง :  ทวีพงศ์ มณีนิล
ผู้ขับร้อง : สุเทพ วงศ์กำแหง

วันนั้นเลยผ่าน มานานหลายปี
วันที่ใจดวงนี้ มันเริ่มรู้จักความรัก
เธอช่างเฉิดฉัน เหมือนน้ำมันที่เต็มถังหนัก
ฉันเหมือนไม้ขีดเต็มกลัก ก็จุดรักโรจน์พลัน

ความรักวัยรุ่น แรงความคะนอง
โลกดุจฉาบด้วยทอง แสงเดือนส่องกลางวัน
เธออยู่แห่งไหน ฉันก็ไปชิดใกล้อยู่นั่น
เพียงได้จ้องมองตากัน เท่านั้นคืออาหารใจ

แต่โลกนี้ มันมีสิ่งไหนแน่นอน
มีหนาวมีร้อน ยอกย้อนผันแปรเปลี่ยนไป
รักครั้งแรก มันสอนฉันจนสาใจ
ฝากความช้ำไว้ให้ ปวดใจจำชั่วชีวา

พอพ้นวัยผ่าน กาลเลยล่วงไป
ความเบื่อครอบคลุมใจ ไร้แรงใฝ่ฝันหา
ความสดและสวย เหมือนน้ำมันเปิดถังตรงหน้า
ไม้ขีดข้างเปียกน้ำตา ไม่มีปัญญาจุดไฟ



:'e:135 :'e:135 :'e:135

จรีพร:

https://www.youtube.com/v/W0W4mTLUqo0?hl 
เครดิต : คุณAphirakchuchai78 และ youtube


   เพลง "สิ้นสาว"   

คำร้อง/ทำนอง : พนม เพชรสงคราม
ผู้ขับร้อง : สุเทพ วงศ์กำแหง

สิ้นสาว แล้วเจ้าจึงรู้สึกตัว
หมกมั่ว ให้ล่วงความชั่วแห่งกรรม
จะผินหน้ากลับก็ด่างดำ
ถูกลวงถลำจากพรานสังคม

สิ้นสาว เพราะจ้าเริงเล่ห์เชิงชาย
กลับกลายรักจริงย้อนให้ขื่นขม
มีรัก รักแท้เจ้าไม่ปรารมย์
ถูกลวงเชยชม จึงตรมระบมมิวาย

มีรักหนึ่งที่ซึ้งแก่นสาร
เจ้ากลับผันไม่ปรารรถนาเคียงกาย
แต่บัดนี้ คงซึ้งถึงจนวันตาย
คำรักจากปากชาย หลายแบบต่างกัน

สิ้นสาว น้ำตาคงไหลหลั่งริน
สลายสิ้นที่เคยตระการด้วยฝัน
โทษใครเมื่อต้องหวลไห้จาบัลย์
ให้ใครแบ่งปันความเศร้าในหัวใจเธอ



:'e:135 :'e:135 :'e:135

จรีพร:

https://www.youtube.com/v/JQNnCtLXP1c?hl 
เครดิต : คุณAphirakchuchai78 และ youtube


เพลง "คืนข้างแรม"   

คำร้อง :เจริญ แก้วอนุรักษ์     
ทำนอง : อสิ สถาพร
ผู้ขับร้อง : สุเทพ วงศ์กำแหง

ในคืนข้างแรม ฟ้ามืดสนิท
ทั้งสิบหกทิศ พร่างพราวด้วยดาวไสว
หมู่ดาวนับล้านเรืองแสงตระการอำไพ
ร้อยเรียงกันไป สุดฟากฟ้าไกลรื่นรมย์

ในคืนข้างแรม ที่แสนประหลาด
คิดว่าตาฝาด หรือฝันคงย้อนให้ตรม
เหม่อมองบนฟ้า ไขว่หาดาราชื่นชม
โถ...เรายิ่งเศร้าซม ทับถมใจไม่สร่างซา

ฉับพลัน เห็นดาวเฉิดฉันท์ดวงหนึ่ง
งามสุดซึ้ง ชักชวนให้เสน่หา
อยากจะเด็ดสอย ดาวน้อยย้อยยวงร่วงมา
หมายกอดแนบอุรา แต่ดาวน้อยมาลับไป

ในคืนข้างแรม ที่แสนหนาวสั่น
ยิ่งเศร้าโศกศัลย์ ตื้นตันอัดแน่นดวงใจ
ขาดคู่เคียงนอน กอดหมอนทุกคืนราไป
แม้ยามจะหลับไหล ฝันไปเดียวดาย โอ้...เรา



:'e:135 :'e:135 :'e:135

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว

Go to full version