รูปภาพเกี่ยวข้องกับบทเพลง > มาต่อเพลงกันเถอะ

มาต่อเพลงกันเด้อ หนุกๆ

<< < (996/1098) > >>

โชคดี:
เพลง หวั่นอะไร
ขับร้องโดย อุมาพร บัวพึ่ง


http://www.banplengthai.com/imagehost/pics/7153a92a274a7895aed74509dcbf1761.swf

ขึ้นด้วย หวั่นอะไรนักเล่าคนเศร้าของฉัน...
ลงด้วย มีเธอก็ต้องมีฉันอย่าหวั่นใจเลยนะคนดี...

 :'e:101

ชาตรี:
เพลง คนขวานคม
นักร้อง ศรเพชร ศรสุพรรณ
คำร้อง-ทำนอง ยอดธง บุญธูป

ดีใจ เอ๊ย ใครจะเท่า
ทั้งแก่ทั้งสาว ยังเฝ้านิยม
ชมว่าผม ยิ่งแก่ยิ่งมัน
ชมว่าผม ยิ่งแก่ยิ่งมัน
พากันลือกันทั่วบ้าน
บอกว่าขวานผมยังคม เฮอ
   
เสรีย์เขาว่ามีขวานบิ่น
พอไปเจอนกขมิ้น ดมแต่กลิ่นไม่ได้ชม
พรศักดิ์ นี่ก็รักแต่เด็ก
ต้องนั่งเช็คนอนเช็ค กลัวแต่เด็กไม่นิยม
ส่วนผมไม่ได้หายไปไหน
แอบไปยกเครื่องใหม่ มารับใช้เอวกลม
     
ถึงจะแก่ แต่ว่าขวานไม่บิ่น
ประกาศไปทั่วถิ่น ขวานไม่บิ่นเรือไม่ล่ม
ถ้าเป็นไก่ ก็ไอ้เหลืองหางขาว
หรือไอ้ดู่หางยาว ถึงจะเฒ่าแต่เดือยคม
     
เป็นพ่อพันธุ์ ที่ขยันแกร่งกล้า
ทั้งแม่ไทยแม่พม่า เชิญเอามาผสม
ถึงจะแก่ ไม่เคยแพ้ผู้ใด
ทั้งสาวแก่แม่หม้าย เจอเมื่อไหร่ร้องระงม
     
ดีใจ เอ๊ย ใครจะเท่า
ทั้งแก่ทั้งสาว ยังเฝ้านิยม
ชมว่าผม ยิ่งแก่ยิ่งมัน เฮอ..
ชมว่าผม ยิ่งแก่ยิ่งมัน
พากันลือกันทั่วบ้าน
บอกว่าขวานผมยังคม เฮอ
     
ยังไม่ตาย เราต้องไปที่ชอบ
ถึงจะแก่เราไม่กรอบ เพราะยังชอบดื่มนม
ไอ้ความแก่ ไม่มีใครแก้ได้
เราต้องออกกำลังกาย จึงจะไม่ทรุดโทรม
อายุมากมันก็ไม่สำคัญ
ถ้าเราเก่งการบ้าน รักก็หวานไม่มีขม
     
ร่างจะแก่ แต่ไม่แพ้สังขาร
ต้องตรวจสอบทุกวัน อย่าให้วิมานพังล่ม
เราต้องหนีธรณีกรรแสง
ต้องฮึดสู้อย่าให้แซง ก่อนหมดแรงระทม
     
เกิดเท่าไหร ก็ต้องตายเท่านั้น
ไม่มีใครทนทาน อีกไม่นานก็ต้องจม
เที่ยวสุดท้าย แล้วรถไฟสายนี้
ก่อนจะสิ้นชีวี สร้างความดีให้สังคม
     
ดีใจ เอ๊ย ใครจะเท่า
ทั้งแก่ทั้งสาว ยังเฝ้านิยม
ชมว่าผม ยิ่งแก่ยิ่งมัน
ชมว่าผม ยิ่งแก่ยิ่งมัน
พากันลือกันทั่วบ้าน
บอกว่าขวานผมยังคม เฮอ...
                             :'e:93

โชคดี:
เพลง ฮักบ่ฟื้น
ขับร้องโดย ดอกเหมย เพ็ญนภา สมสุข



ขึ้นด้วย ฮักแต่เฮ็ดหยังบ่ได้
ลงด้วย น้องสิขอลาก่อน

 psi306

สมพล:
เพลง  บุรุษไปรษณีย์
ศิลปิน  คำรณ สัมบุณณานนท์
คำร้อง – ทำนอง  ไพบูลย์ บุตรขัน

          เกิดมาเพื่อรับใช้ประชาชน  ถึงสุดจะแสนยากแค้นอับจน ไม่เคยคิดบ่นสักคำ
แดดฝนผมทนลำบากตรากตรำ  ถุงเมล์คล้องไหล่ประจำต้องเดินทนย่ำแบกไป
          สู่ทางบ้านเรือนร้านตึกอาคาร  ทั้งตรอกซอยเล็กซอกน้อยดักดาน เพื่องานผมสุดดวงใจ
จดหมายหัวเมืองทั้งใกล้และไกล  ทิ้งมาหาสู่ใครๆผมต้องไปนำส่งทันที
          นี่คือ ชีวิตอุทิศเพื่องาน  เป็นบริการสื่อสารผมผ่านชีวิตคลุกคลี
โอ้มาครวญคิดชีวิตบุรุษไปรษณีย์  เกียรติและศักดิ์ศรีไม่มีใครมาแลมอง
          ครอบครัวลูกเมียผมยากลำเค็ญ  แสนเหนื่อยใจร้าวยามเช้าจวบเย็น เรื่องเป็นเพราะขาดเงินทอง
อดทนถึงจนไม่อาจลำพอง   สินบนสินบาทเนืองนอง ล้วนค่าสองผมไม่สนใจ
          อดเอย ใครเลยจะเห็นความดี  งานเป็นพยานสักขีพระโปรดช่วยชี้โชคชัย
โปรดจงปรานีให้มีเพียงอย่ามองผ่านไป  เกิดมารับใช้หญิงชายขอจงเมตตา
          หมวกมีเครื่องหมายครุฑกับแตรงอน  เหมือนศักดิ์และศรีอันชี้แน่นอน ไม่คลอนรักเท่าชีวา
ชาตินี้ขอมีความสุขอุรา  รับนำสารส่งประชา ครุฑแห่งตรากรมไปรษณีย์
 :'e:101

โชคดี:
เพลง: ไปรษณีย์ดาว
ศิลปิน: ไม้เมือง


ไปรษณีย์ดาว บรรทุกหีบห่อความรักของใครไว้บ้าง
ก่อนออกเดินทาง ข้ามฟ้าเวลาพลบค่ำสู่วันพรุ่งนี้

ฉันอยากจะขอ ฝากของที่ห่อด้วยหัวใจทั้งดวงหนึ่งที่มี
ไปถึงคนที่ ออกเดินทางตามฝันคนนั้น ได้ไหม

ฝากดาวรับความคิดถึง เป็นอีกหนึ่งผู้โดยสาร
ไปบอกเขาว่ายังมีฉันคนนี้ห่วงใย
ห่างกันไกลสุดโค้งฟ้า ส่งสายตาไปมองไม่ไหว
ได้แต่เก็บรักใส่ซองหัวใจ ฝากดาวส่งให้คนดี

ไปรษณีย์ดาว บรรทุกหีบห่อความรักของใครไว้บ้าง
ก่อนออกเดินทาง ข้ามฟ้าเวลาพลบค่ำสู่วันพรุ่งนี้

ฉันอยากจะขอ ฝากของที่ห่อด้วยหัวใจทั้งดวงหนึ่งที่มี
ไปถึงคนที่ ออกเดินทางตามฝันคนนั้น ได้ไหม

หากคืนนี้เขาเหนื่อยล้า ฝากดาวพารอยยิ้มจากฉัน
เผื่อเขามองดาวดวงเดียวกันได้มีแรงใจ
หากแม้นว่ากำลังเหงา มีแค่เงาอยู่เคียงข้างกาย
ฝากอ้อมแขนแห่งรักนี้ไป โอบกอดหัวใจเขาด้วยนะดาว


 psi100

 

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว