รูปภาพเกี่ยวข้องกับบทเพลง > มาต่อเพลงกันเถอะ

มาต่อเพลงกันเด้อ หนุกๆ

<< < (940/1098) > >>

ชาตรี:
ใครต่อเพลงแล้วส่งเนื้อเพลงไม่ได้..ให้กลับไปที่หน้า1..กระทู้แรกของคุณ niyomsin
เลื่อนลงมาสุดเพลงที่ต่อ..กดตรง..Clike ถูกใจให้คะแนน พอมีชื่อของเราแล้วก็จะต่อเพลงได้ตามปกตินะครับ.

เพลง ให้วอนจนตาย
นักร้อง สุนารี ราชสีมา

***ใจฉันมีน้อยหนึ่ง
คุณทำไม ไม่ซึ้งในใจ
บอกว่ารักฉันแล้ว เมื่อวานฉันก็จำได้
แต่วันนี้ แต่วันนี้เสียใจ
คืนคำรักให้ คุณเก็บไว้เถิดหนา
     
คุณไม่ต้องมาเฝ้า
ไม่มีใครเขา จะเมตตา
อย่ามาแกล้งทำฉัน คุณทำตัวเองนี่หนา
ไม่อยากพบ ไม่อยากพบประสพตา
ฉันกลัวเสียท่า จึงหลบหน้าจากหนี
     
โถคนอะไร
มีแฟนแล้วยังบอกไม่มี
ฉันกลัวเสียที
ฉันจึงหลบลี้หนีไกล
     
ลาแล้วคนกะล่อน
อย่ามาวอน ให้ฉันเห็นใจ
ไม่เชื่อแล้วผู้ชาย บ๊ายบายไม่ขอเข้าใกล้
ไม่เชื่อแล้ว ไม่เชื่อแล้วหัวใจ
ให้วอนจนตาย ฉันก็ไม่โอเค...
                                :'e:104

จรีพร:
        เพลง "อาทิตย์อับแสง"   

คำร้อง :  พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจักรพันธ์เพ็ญศิริ
ทำนอง : : พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช
ผู้ขับร้อง :ลินจง บุนนากรินทร์

เคยชม
 ร่วมภิรมย์ใจ
 ด้วยความรักจริงยิ่งใหญ่
 ผูกพันหัวใจเรามั่น

 รักเอย
 เคยอยู่เคียงกัน
 ร่มเย็นมิเว้นวายวัน
 ด้วยความสัมพันธ์ยืนยง

 ทิวางาม
 ยามอยู่เคียงคง
 สุริยาแสงส่ง
 ปวงชีวิตในโลกดำรงเริงใจ

 ร้างกัน
 วันห่างไปไกล
 มืดมนหมองมัวปานใด
 เยือกเย็นเข็ญใจรัญจวน

 ไกลกัน
 พาพรั่นใจครวญ
 ร่างกายทรุดโทรมทุกส่วน
 จิตใจร้อนรวนแรงอ่อน

 รักเอย
 เลยกลับอาวรณ์
 ค่ำคืนฝืนใจไปนอน
 ยิ่งดูเหมือนฟอนไฟลน

 ทิวาทราม
 ยามห่างดวงกมล
 สุริยาหมองหม่น
 ปวงชีวิตในโลกอับจนเสื่อมทราม

 หวังคอย
 คอยเฝ้าโมงยาม
 จวบจนทิวาเรืองงาม
 สบความรักยามคืนคง


ชาตรี:
เพลง แค่เพียงเพราะรัก
นักร้อง เจนนิเฟอร์ คิ้ม

คงมีบางทีที่เธอได้เห็น ร่องรอยน้ำตา
มันคือเวลา ที่เธอได้ทำให้ฉันได้คิดอะไร
ที่มันเป็นเพียง เรื่องราวส่วนหนึ่งของเรื่องใหญ่
ที่คนอย่างเธอ ไม่เคยใส่ใจ
ก็คนอย่างเธอ ไม่พร้อมจะจริงจัง

อย่าปฏิเสธอะไรอีก ฉันไม่ขอรับฟัง
ความจริงบางครั้ง เรามองต่างมุมและต่างแง่คิดของใคร
แต่ตัวเธอเอง ไม่เคยจะยอมเข้าใจ
ว่าคนอย่างเธอ ต้องการมากมายจนเธอไม่คิดถึงฉัน

มันคงเป็นกรรม ที่ต้องเกิดมาเพื่อเขา
หรือเพราะว่าเป็นตัวเรา เกิดมาเพื่อเสียใจ
กับสิ่งที่เขาทำลาย และทำทิ้งไว้
แค่เพียงเพราะรัก เราจึงอภัย
แต่แล้วทำไม เราจึงต้องรัก

เธอเคยเอาใจ ห่วงใยและพร้อมอภัยให้กัน
ไม่พูดสักคำ แต่เธอก็รู้ทุกครั้งฉันคิดอะไร
แต่พอนานวันทุกอย่างจืดจาง เลือนหายไป
เมื่อคนอย่างฉัน รักเธอหมดใจ
กลับมองข้ามใจของฉัน

มันคงเป็นกรรม ที่ต้องเกิดมาเพื่อเขา
หรือเพราะว่าเป็นตัวเรา เกิดมาเพื่อเสียใจ
กับสิ่งที่เขาทำลาย และทำทิ้งไว้
แค่เพียงเพราะรัก เราจึงอภัย
แต่แล้วทำไม เราจึงต้องรัก

มันต่างจากฝัน ที่เคยมีร่วมกัน
จากวันที่ยอม ทุ่มเทให้เธอทั้งใจ
จะขอให้ดูแลหัวใจ กลับกลายมาเป็นทำลาย

สุขทุกข์จะมีด้วยกัน
แต่แล้วที่แท้ความสุขนั้นเธอมีได้
แต่ทุกข์นั้นจะให้ใคร จะให้ฉันให้เพียงฉัน
ให้แต่ฉัน เก็บเอาไว้หรือเธอ

***มันคงเป็นกรรม ที่ต้องเกิดมาเพื่อเขา
หรือเพราะว่าเป็นตัวเรา เกิดมาเพื่อเสียใจ
กับสิ่งที่เขาทำลาย และทำทิ้งไว้
แค่เพียงเพราะรัก เราจึงอภัย
แต่แล้วทำไม เราจึงต้องรัก...
                               psi306

สมพล:
เพลง ลูกทุ่ง
ขับร้องโดย เมืองมนต์ สมบัติเจริญ


รุ่งอรุณ ยามเช้า
เราลูกทุ่ง มุ่งสู่ท้องนา
แบกไถ ไล่ควายเดินมา
สุขใจเริงร่า ตามประสากสิกร

ถึงจะเหนื่อย เมื่อยล้า
มิเกรงว่า เรี่ยวแรงจะโหยอ่อน
คราดไถ หว่านดำนาดอน
หนื่อยนักพักผ่อน นอนผิวปากร้องเพลง

หนุนฟาง นอนต่างฟูกหมอน
ไม่อาทร ว่าใครจะข่มเหง
นาของเรา ทำเมื่อไรไม่ต้องเกรง
ไม่มีใครเบ่ง เป็นเจ้านายคอยใช้

สิ้นหน้านา หนึ่งครั้ง
คิดสตังค์ หาผลกำไร
ดีดลูกคิด บวกลบคูณไป
ตัดยอดเหลือจ่าย เก็บเอาไว้ซื้อทอง...

..โห่เลเลเลฮี้โฮ..เลเลนฮี้โฮ... เลๆ...เลๆ...ฮี้.. โห่..
ดีโฮฮี้โหเลเลดิ๊ว..ดีโฮฮี้โหเลเลดิ๊ว...โห่ดิว....

รุ่งอรุณ ยามเช้า
เราลูกทุ่ง มุ่งสู่ท้องนา
แบกไถ ไล่ควายเดินมา
สุขใจเริงร่า ตามประสากสิกร

ถึงจะเหนื่อย เมื่อยล้า
มิเกรงว่า เรี่ยวแรงจะโหยอ่อน
คราดไถ หว่านดำนาดอน
หนื่อยนักพักผ่อน นอนผิวปากร้องเพลง

หนุนฟาง นอนต่างฟูกหมอน
ไม่อาทร ว่าใครจะข่มเหง
นาของเรา ทำเมื่อไรไม่ต้องเกรง
ไม่มีใครเบ่ง เป็นเจ้านายคอยใช้

สิ้นหน้านา หนึ่งครั้ง
คิดสตังค์ หาผลกำไร
ดีดลูกคิด บวกลบคูณไป
ตัดยอดเหลือจ่าย เก็บเอาไว้ซื้อทอง

ชาตรี:
เพลง ใต้ฟ้าเจียงฮาย
นักร้อง ระพิน ภูไท
คำร้อง-ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน

ท้องฟ้าครึ้มๆ
ขุนเขาอึมครึม เมฆลอยขาวผ่อง
หมอกปกแผ่ ดอยแม่สลอง
คิดตึ๋งฮ่าน้อง พักตร์ผ่องยองใย

โอ้ละหนอ
แม่สาวอีก้อ แห่งดอยแสนใจ
น้องเอ๋ย เจ้าอยู่ตี้ใด
เจ้าฮู้หรือไม่ อ้ายคิดถึงฮัก

ท้องฟ้าครึ้มๆ
ขุน เขาอึมครึม ซึมแสนเศร้า
ถิ่นกำเนิด เกิดกายหมู่เฮา
ยอดแห่งขุนเขา สูงเยี่ยมเทียมฟ้า

โอ้ละหนอ
ฮักของอีก้อ บ่เคยเฉยชา
แม้ดวง ตะวันผันลา
คืนจันทร์แสงจ้า เฮามากอดกัน

บนลานสาวกอด
ไผจะกอด สาวใดก็ตาม
บ่มีไผห้าม
กอดกันตาม หัวใจใฝ่ฝัน

ทั่วดอยแสนใจ
อุ่นกลิ่นไอ สาวหนุ่มฮักกัน
ฟ้าเจียงฮาย เป็นแดนสวรรค์
มาแอ่วกัน บนดอยอีก้อ

ฟ้าของปักษี
ขุนเขาคีรี นี่เป็นของข้า
แม่น้ำ ย่อมเป็นของหมู่ปลา
หัวใจของข้า เป็นของไผหนอ

โอ้ละเหนอ
ข้ามาคอยเก้อ เฝ้าแต่รอๆ
หัวใจ ขาดคนพนอ
แม่สาวอีก้อ บ่ให้กอดเลย...

นำร่อง

[0] ดัชนีข้อความ

[#] หน้าถัดไป

[*] หน้าที่แล้ว

Go to full version