รูปภาพเกี่ยวข้องกับบทเพลง > มาต่อเพลงกันเถอะ
มาต่อเพลงกันเด้อ หนุกๆ
ชาตรี:
เพลง ฉันชาติหน้า
นักร้อง จิตติมา เจือใจ
คำร้อง-ทำนอง ทวีพงษ์ มณีนิล
โลกคงหมุนไป ดังเช่นทุกวัน
เหลือจะขัดขืนดึงดัน ทุกสิ่งอันผันแปรเป็นอื่น
หลายหน้าสดใส สุขหัวใจยิ้มร่าเริงรื่น
บางหน้าก็ยิ้มฝืนฝืน ทนกล้ำกลืนซ่อนความช้ำตรม
สรรเสริญเยินยอ ปอปั้นวจี
ล้วนแต่คำหวานมากมี ยามได้ดีทุกคนชื่นชม
ล้มพลาดวันไหน ระกำใจถึงคลานซานซม
คำด่าปวดหูระบม แสบร้อนอารมณ์ช่างค้นขุดมา
นี่แหละ คือบทเรียนแสนแพง
ที่ต้องใช้น้ำตาแดงแดง หลั่งรินเพื่อซื้อวิชา
เกิดชาติหน้าไหน ขอให้ฉันได้เกิดมา
เป็นต้นไม้และใบหญ้า ความรู้สึกชาไม่รู้ไม่ชี้
***ทุกวัน ฉันจึงซึ้งเข้าหัวใจ
ชาติหนึ่งยอมแล้วพลีให้ โยนทิ้งในทะเลโลกีย์
ขออยู่เหงาเหงา ประสาคนเศร้ารักไม่ใยดี
หลับได้คืนคืนแค่นี้ ก็นับว่าดีไม่ถึงบ้าตาย...
:'e:52
จรีพร:
เพลง "ตกดึกนึกเศร้า"
คำร้อง : แก้ว อัจฉริยะกุล
ทำนอง : เอื้อ สุนทรสนาน
ผู้ขับร้อง : วินัย จุลละบุษปะ
ตกดึกนึกเศร้าเหงาใจ
รักน้องหมองไหม้ฤดี
ดึกดื่นฝืนใจเช่นนี้
ปวดจิตคิดถึงรักที่
พี่นอนคืนนี้พี่ตรม
พี่ฝากรักให้ไว้ปอง
ทรามวัยไม่ต้องระทม
อกหักรักคืนขื่นขม
ระบมหัวใจใครบ่ม
ยิ่งดึกยิ่งตรมข่มอาลัย
น้ำค้างหว่างดึกหนาวลึกในทรวง
ค้างรักหนักหน่วงคิดฝันใฝ่
รักน้องผ่องผุดน้องนุชอาลัย
เก็บจิตคิดไปใจใฝ่ฝัน
อย่าหักรักพี่เสียเลย
เราเคยได้เอ่ยรักกัน
ข่มจิตนิทราพาให้ฝัน
ลืมตาหาเธอเธอคู่ขวัญ
จิตที่ผูกพันมั่นอยู่จนตาย
ชาตรี:
เพลง ตำแหน่งที่ไม่ต้องการ
นักร้อง พุ่มพวง ดวงจันทร์
ตำแหน่ง ที่คุณหยิบยื่นให้ฉัน
ไม่อาจรับมัน มาครองไว้ได้
ตำแหน่งมันโก้ และสูงเกินไป
ชื่อฟังยิ่งใหญ่ เกินไปฉันไม่ต้องการ
ตำแหน่ง ที่คุณยกย่องสรรเสริญ
ฉันต้องขอเมิน ขอตนพ้นผ่าน
มันเจ็บมันปวด รวดร้าวทรมาน
ฉันจึงต้องต้าน ต้องต้านตำแหน่งเมียหลวง
***ชื่อฟังดูโก้ ใหญ่โตก็จริง
แต่อกผู้หญิง ล้วนไปทั้งปวง
ล้วนกลัวตำแหน่ง ตำแหน่งเมียหลวง
มีแต่ปวดทรวง ชอกช้ำจำใจ
ตำแหน่ง ที่คุณหยิบยื่นให้ฉัน
ไม่อาจรับมัน มาครองหมองไหม้
ขอให้เป็นสุขเถิดหนอ ขอไกล
ฉันรับไม่ได้ ตำแหน่งยิ่งใหญ่เมียหลวง...
:'e:104
จรีพร:
เพลง "หลงเพ้อ"
คำร้อง/ทำนอง : ประเทือง บุญญประพันธ์
ผู้ขับร้อง : จินตนา สุขสถิตย์
หลงใหลใฝ่ฝันทั้งวันทั้งคืน
หลงทั้งหลับหลงทั้งตื่นหลงจนขมขื่นใจช้ำ
หลงจนหมองไหม้หลงจนใจระกำ
หลงเธอจนพร่ำเหมือนถูกกระทำให้หลง
หลงใหลใฝ่เพ้อละเมอแทบคลั่ง
หลงรักเธอเพ้อภวังค์หลงจนเหลือหยั่งใจหลง
หลงเธอแทบบ้าหลงจนข้าพะวง
หลงเธอจนงงลุ่มหลงมัวเมาเจียนบ้า
ความรักมัวเมายังมิเท่าความหลง
ความรักว่างงความหลงนี้ยังร้ายกว่า
หลงเธอจนไม่ลืมตา
หลงใหลใฝ่หาอนิจจารักเอ๋ย
หลงใหลใฝ่ถึงคะนึงอยู่ได้
หลงรักเธอเพ้อพิไรหลงจนร้องไห้ก็เคย
หลงเธอจนเศร้าหลงเพียงเงาเจ้าเอย
หลงจนเหลือเอ่ยไม่เคยหลงใครเท่าเธอ
คนชายแดน:
เราหรือคือทางผ่าน
เอ๋ พจนา
Dm(ดนตรี.....)
เธอเดินเข้าสู่ประตูวิวาห์
รอยยิ้มเต็มดวงใบหน้า
น่าอิจฉาเสียจริงเหลือนั่น
แขกเหรื่อมากมาย หญิงชายนับได้เกือบพัน
ค่ำลงเขาคงสุขสันต์ ไม่ต้องบอกก็คงจะรู้
หรือเป็นทางผ่านให้เธอเท่านั้น
รักกันแล้วไม่ได้กัน สุดจาบัลย์ช้ำจนหดหู่
มีอย่างที่ไหน คนอยู่ไกลคว้าไปชื่นชู
อยู่ใกล้เรายังไม่รู้ ว่าคนรักเราจะแต่งงาน
ตื่นตอนเช้า น้องสาวเอาข่าวมาบอก
เราตกตะลึงแทบช๊อค แล้วเธอไม่บอกเมื่อวาน
ปล่อยให้ดีใจ เหมือนแม่ไก่ได้จิกข้าวสาร
ฉันคงจะเป็นทางผ่าน รักนั้นมันเพียงลมลม
เสียใจเสียหลักอกหักอ้างว้าง
หน้าตาไม่อยากจะล้าง
ปิดหน้าต่างรักจางจนขม
ต่อมานมนาน ถูกเขาหว่านด้วยเงินจนล้ม
ผมจนไม่มีจะขม รักลอยลมสวีวี่วี
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
[*] หน้าที่แล้ว
Go to full version