รูปภาพเกี่ยวข้องกับบทเพลง > มาต่อเพลงกันเถอะ
มาต่อเพลงกันเด้อ หนุกๆ
จรูญ ลพบุรี:
ยายแล่ม
คันไถ
Gmยายแล่มอีตอนสาวสาว
ผิวขาวตาคมสมใจ
ฉันจะเล่ากล่าวตอนย้อนไป
อายุแกได้วัยจ๊าบพอดี..
พอทุ่มตรงแต่งองค์เยื้องกราย
ชักแถวเรียงราย หมายไปดูของดี
ลมหนาวก็พัดมายามราตรี
ยายแล่มโสภี ก็ออกมาที่แท่นรำ
ชีวิตยายแล่มนั้นหนา
ต้องพึ่งพาเสียงเพลงย้อมนำ
ฟังแกเล่าความหลังยังจำ
แกสู้ทนทำเก็บงำมาหลายปี
ทุกคืนต้องมายืนละเลง
ร่ายรำทำเพลงด้วยจังหวะดีดี
ยักย้ายส่ายเอวก็มี
ซ้ายทีขวาที จะคืนละกี่สตางค์
บัดนี้ยายแล่มแก่เหลา
ผมยาวสีขาวเก๋าจัง
หมดเรี่ยวแรง..เฝ้ารัง
มีลูกคอยนั่งพัดวีเอาใจ
เป็นอาชีพที่ต้องใช้การโชว์
ตั้งแต่เราโตยังหาดูกันไม่ได้
มาดัดแปลงกันแจ๋วแหววสะใจ
ถ้าจะดูก็ไปที่พัทยาพัฒน์พงษ์..
บัดนี้ยายแล่มแก่เหลา
ผมยาวสีขาวเก๋าจัง
หมดเรี่ยวแรง..เฝ้ารัง
มีลูกคอยนั่งพัดวีเอาใจ
เป็นอาชีพที่ต้องใช้การโชว์
ตั้งแต่เราโตยังหาดูกันไม่ได้
มาดัดแปลงกันแจ๋วแหววสะใจ
ถ้าจะดูก็ไปที่พัทยาพัฒน์พงษ์..
ชาตรี:
เพลง พังพอนกับงู
นักร้อง ก้อย พรพิมล
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู พังพอนกับงู ฉันฟัง
เจ้าพังพอนขนฟู เป็นเพื่อนงูมาช้านาน
มันอยู่เจ้างูเลื้อยคลาน มาบ้านพังพอนขนฟู ฮู ฮู้ ฮู ฮู้
ถ้าจะไปท้องนา วานดูลูกยาสักครู่
เจ้าพังพอนแสนดี เจ้ากี้เจ้าการช่วยเชียว
ขนาบเหลือเกินนั้นเทียว มีเหยี่ยวบินมาเฝ้าดู ฮู ฮู้ ฮู ฮู้
โชคลูกงูหายไป ตามกลางป่าไพรไม้บัง
เจ้างูนั้นเลื้อยกลับมา ไม่เห็นลูกน้อย
สองตาเดินดั่งพลอย น่ากลัวจัง
เจ้าพังพอนไปชี้แจง มิยอมจะฟัง
เลยมารัดมัน เกือบตาย
ตั้งแต่วันนั้นมา เจอหน้ากันคราวครั้งใด
ต่อกรกันร่ำไป สิ้นหมดเยื่อใยสัมพันธ์ ฮู ฮู้ ฮู ฮู้
เพื่อนต้องมาแค้นกัน จนวันสิ้นลมล้มตาย
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู พังพอนกับงู ฉันฟัง
เจ้างูนั้นเลื้อยกลับมา ไม่เห็นลูกน้อย
สองตาเดินดั่งพลอยน่ากลัวจัง
เจ้าพังพอนไปชี้แจง มิยอมจะฟัง
เลยมารัดมัน เกือบตาย
ตั้งแต่วันนั้นมา เจอหน้ากันคราวครั้งใด
ต่อกรกันร่ำไป สิ้นหมดเยื่อใยสัมพันธ์ ฮู ฮู้ ฮู ฮู้
เพื่อนต้องมาแค้นกัน จนวันสิ้นลมล้มตาย ฮู ฮู้ ฮู ฮู้
เพื่อนต้องมาแค้นกัน จนวันสิ้นลมล้มตาย
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู ฉันฟัง ฮู ฮู้ ฮู ฮู้
เพื่อนต้องมาแค้นกัน จนวันสิ้นลมล้มตาย
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู ฉันฟัง ฮู ฮู้ ฮู ฮู้
เพื่อนต้องมาแค้นกัน จนวันสิ้นลมล้มตาย
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู พังพอนกับงู
พังพอนกับงู ฉันฟัง...
psi306
จรีพร:
เพลง "คนข้างเคียง"
คำร้อง/ทำนอง : สมโภช วิปุลัมภ์
เรียบเรียง : นฤพนธ์ พานทอง
ผู้ขับร้อง : ชมพู ฟรุตตี้
ฟังมาซิฟัง ฟังเรื่องรักเอย
ใครแม้นเคยมีต้องฟัง
แม้นจะช้ำตรมหรือขื่นขมบ้าง
แต่ว่าเราควรจำฝังใจ
มีความรักลวง มีความรักจริง
มีแม้นใครที่ลวงหลอกเรา
ถึงจะช้ำตรม จงเก็บรักเอา
เก็บเอาไปเป็นครูสอนตน
ใครมีคนรักจริงก็อวยพรจงให้สมใจ
แต่ถ้าใครมีรักลวงอย่าตรม
รักมีพ่าย รักมีให้ รักมิได้ให้ใครสุขสม
อย่าตรอมตรม ขอจงมั่นใจ
จงโปรดเหลียวมอง มองคนข้างเคียง
เธอนั้นคงเป็นเช่นเรา
โดนใครเขาทำ ใจให้หมองเศร้า
มาเถิดมาเถิดเรารักกัน
ใครมีคนรักจริงก็อวยพรจงให้สมใจ
แต่ถ้าใครมีรักลวงอย่าตรม
รักมีพ่าย รักมีให้ รักมิได้ให้ใครสุขสม
อย่าตรอมตรม ขอจงมั่นใจ
จงโปรดเหลียวมอง มองคนข้างเคียง
เธอนั้นคงเป็นเช่นเรา
โดนใครเขาทำ ใจให้หมองเศร้า
มาเถิดมาเถิดเรารักกัน
โดนใครเขาทำ ใจให้หมองเศร้า
มาเถิดมาเถิดเรารักกัน
ชาตรี:
เพลง คืนนี้ไม่มีเธอ
นักร้อง บุปผา สายชล
คำร้อง-ทำนอง สุรินทร์ ภาคศิริ
ก่อนจะจากไกลกัน คืนหนึ่งซึ้งใจ
จันทร์เรืองรองผ่องใส คล้ายดังจะเป็นพยาน
แอบอกอุ่นไอสุขใจ สุขใดจะเทียมเธอฉัน
นานแสนนาน จำมั่นไม่เคยเลือน
รอยรักเตือน ตรึงอุรา
ยังคอยวันกลับของเธอ ละเมอพร่ำเพ้อเรียกหา
จากวันเป็นเดือน เลื่อนลอย..ฮา...
เหมือนน้ำตา ฉันพร่างพรม
***สุดเปลี่ยวเปล่า คืนนี้ไม่มีเธอเหมือนเคย
ยามวังเวงอกเอ๋ย ฉันเคยมีคู่ชิดชม
แต่กลับต้องคอยเฝ้าคอยๆ ด้วยความขื่นขม
วอนสายลม จงโปรดได้เป็นพยาน
วานแสงจันทร์ จงเป็นสักขี
เธอคงมีใหม่ชิดชม จึงเลยลืมฉันสิ้นดี
จากกัน ไม่ทันข้ามปี..ฮา...
ช้ำฤดี หลงเฝ้าคอย...
psi306
จรีพร:
เพลง "คนหนังสือพิมพ์"
คำร้อง/ทำนอง : พยงค์ มุกดา
ผู้ขับร้อง : ธานินทร์ อินทรเทพ
คนหนังสือพิมพ์ ไม่อิ่มในรสข่าวสาร
โอชากว่ารสอาหาร บริการเพื่อประชาชน
บุกป่าฝ่าดง เข้าวงสังคมปะปน
เหนื่อยยากถึงปากจะบ่น แต่ต้องทำจนสำเร็จลงไป
คนหนังสือพิมพ์ ไม่หวั่นรอยยิ้มบึ้งตึง
เป็นงานข่าวสารต้องถึง บางครั้งจึงถึงต้องเสี่ยงภัย
จมูกพวกเรา เรื่องข่าวแล้วได้กลิ่นไว
ตามยิ่งกว่าสาวไฉไล ตามข่าวสุดใจขาดดิ้นลงโลง
ใครทำไม ที่ไหนเมื่อไหร่
คนหนังสือพิมพ์เข้าใจ แม้เรื่องใดควรปิดควรโป้ง
ใครทุกใครร้อน พวกเราปากบอนคอยเชื่อมคอยโยง
เหมือนกระโถนท้องพระโรง ซี่โครงแขวนอยู่ข้างฝา
คนหนังสือพิมพ์ มีปากกาจิ้มหมึกนี้
เป็นเช่นอาวุธชั้นดี อุดมคติยึดมั่นศรัทธา
เหน็ดเหนื่อยไม่กลัว ทุ่มตัวมิใช่เงินตรา
ยอมเสี่ยงถึงแม้ชีวา เพียงเพื่อได้มาซึ่งความจริง
คนหนังสือพิมพ์ มีปากกาจิ้มหมึกนี้
เป็นเช่นอาวุธชั้นดี อุดมคติยึดมั่นศรัทธา
เหน็ดเหนื่อยไม่กลัว ทุ่มตัวมิใช่เงินตรา
ยอมเสี่ยงถึงแม้ชีวา เพียงเพื่อได้มา
สัจจัง เว อนันตตา...ความจริง...
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
[*] หน้าที่แล้ว
Go to full version