รูปภาพเกี่ยวข้องกับบทเพลง > มาต่อเพลงกันเถอะ
มาต่อเพลงกันเด้อ หนุกๆ
ลุงชัย นรา:
กลิ่นแก้วคำร้อง ธาตรี
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน
ผู้ขับร้อง : สุนทราภรณ์
รวยรินกลิ่นแก้วแผ่วโผยโชยมา
ชื่นในอุราหอมดอกแก้วพารำพึง
เพ้อครวญหวนคลั่งถึงคราครั้งหนึ่ง
ถึงคืนนั้นซึ่งผูกพันตราตรึงซึ้งอยู่ในฤทัย
ราตรีแจ่มจันทร์สวรรค์ริมธาร
ดอกแก้วเริ่มบานหอมกรุ่นดวงมานปานใด
หอมยังแพ้นวลของแก้วขวัญใจ
หอมแก้วครั้งใดหอมแก้วฤทัยก็โลมไล้ชีวิน
ยังเคยพร่ำเพ้อเสมอเลยว่า
แก้วคือมณีมีค่าค้นได้มาจากดิน
โอ้จากมาไกลไฉนลืมสิ้น
แก้วคงน้ำตาร่วงรินเป็นเพชรดินรอพี่
รวยรินกลิ่นแก้วใช่แล้วแก้วเตือน
ให้ไปเยี่ยมเยือนเหมือนผึ้งไม่เลือนมาลี
ขวัญเอยขวัญใจขอให้ฝันดี
เพราะพี่ทวีรักแก้วมณีโอ้พรุ่งนี้เจอกัน
http://www.youtube-nocookie.com/v/Zdv8fZAZKrI?version=3&hl=th_TH"></param><param name=ขอขอบคุณ ม่อน บ้านอยู่นนท์ จาก youtube
ชาตรี:
เพลง กังหันสวาท
นักร้อง รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส
คำร้อง-ทำนอง พร พิรุณ
กังหันสวาท หมุนเวียนเปลี่ยนไป เพราะใจของคน
ชีวิตปวงชนมีวันปะปน วกวนเรื่อยไป
ขี้นอยู่ ในห้วงหทัย
ใจใครไม่คงแน่นอน สั่นคลอนให้ใจไหวหวั่น
กังหันสวาท นิราศผ่านไกล ไปไม่กลับคืน
ชีวิตขมขื่น หน้าชื่นอกตรม ระทมโศกศัลย์
ผู้ใด ไม่สิ้นผูกพัน
รันทดหทัยสิ้นดี ย่อมมีแต่ความระบม
***รักเปรียบกังหันลม ย่อมมีเปลี่ยนแปลง
ด้วยแรง ความชื่นชม
หากมัวหลง พะวงต่อคำนิยม
ชมชื่น มีปรวนแปร
ชีวิตสวาทนั้น พลาดผิดไป เพราะไม่ไตร่ตรอง
ชีวิตก็ต้องเหมือนคนสิ้นใจ ฤทัยอ่อนแอ
คนเรา ไม่มีแน่แท้
เอาแน่อะไรใจคน ย่อมวนเวียนไปจนตาย...
sp762
ลุงชัย นรา:
คนไม่รักดี
เพ็ญพักตร์ ศิริกุล
ตายไปเถอะ รีบไปตายซะที
จะไปตายที่ไหน ก็ไป
จะไปหลงระเริง ระรื่นกับใคร
ก็ไป ไปซะดีกว่า
ฉันจะเจ็บ เจ็บยังไงเท่าไร
ไม่มีทาง ให้เห็น น้ำตา
จะไม่ขออ้อนวอน ไม่ขอให้กลับมา
ให้รก ลูกตา รกใจ
ทั้งชีวิต ฉันพลีให้เธอ ให้เธอมาก เกินใคร
เธอยังแปร เปลี่ยนไปรักคนใหม่
คนอะไร ไม่รักดี
อย่าเจอะกันเลย
อย่าพบกันเลย ลบคำว่าเคย เคยรักกันทิ้งไป
แล้วจงรีบ รีบเดินไปตาย ให้พ้นให้ไกลสายตา
ฉันจะเจ็บ เจ็บยังไงเท่าไร
ไม่มีทาง ให้เห็น น้ำตา
จะไม่ขออ้อนวอน ไม่ขอให้กลับมา
ให้รก ลูกตา รกใจ
ทั้งชีวิต ฉันพลีให้เธอ ให้เธอมาก เกินใคร
เธอยังแปร เปลี่ยนไปรักคนใหม่
คนอะไร ไม่รักดี
อย่าเจอะกันเลย
อย่าพบกันเลย ลบคำว่าเคย เคยรักกันทิ้งไป
แล้วจงรีบ รีบเดินไปตาย
ให้พ้น ให้ไกลสายตา
แล้วจงรีบ รีบเดินไปตาย
คนอะไรไม่รักดี
คนชายแดน:
ดอกไม้กับก้อนอิฐ
เสรีย์ รุ่งสว่าง
..ควงใครมา ใส่แว่นตาใสใส
สาบานแล้ว..ไง จะไม่รักใครในหล้า
ไม่หึงไม่หวงอย่าควงให้เห็นเลยหนา
เห็นตำตา แล้ว..มันแทงใจดำ
รส ของน้ำ..ต้มผัก
เมื่อก่อนหวานนัก พูดภาษารักนาที..ละคำ
แล้ว..ก็ทำใจดำ
คอยเติมซ้ำ ตอนฉันตกต่ำชีวิต
ยามเรารวย แฟนก็ให้ดอกไม้
เมื่อจนเข็ญใจแฟนก็ให้ก้อน..อิฐ
นี่หนาหรือสัจธรรมชีวิต
ไม่มีมิตร และศัตรูที่..จีรัง
ถึง..คิวฉันต้องอกหัก
ไม่มีคนรัก พูดภาษารักให้เราได้ฟัง
ท้อ..หัวใจเสียจัง ความผิดหวัง
นี้มันชั่งทรมาน..
ยามเรารวย แฟนก็ให้ดอกไม้
เมื่อจนเข็ญใจแฟนก็ให้ก้อน..อิฐ
นี่หนาหรือสัจธรรมชีวิต
ไม่มีมิตร และศัตรูที่..จีรัง
ถึง..คิวฉันต้องอกหัก
ไม่มีคนรัก พูดภาษารักให้เราได้ฟัง
ท้อ..หัวใจเสียจัง ความผิดหวัง
นี้มันชั่งทรมาน..[/b][/size]
มนตรี:
ทรมาน
ศิลปิน : พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง
ป่านนี้เขาคงเฝ้าคอยเอาใจกันทั้งวัน
ป่านนี้เขาคงออดอ้อนรำพันกันทั้งคืน
ก็คงเหมือนวันที่เธอบอกฉันจะไม่ลืม
แต่เธอก็ลืมและเธอก็กลายเป็นของใคร
ป่านนี้ฉันควรจะลืมว่าเราเคยรักกัน
ป่านนี้ฉันควรจะลืมถ้อยคำตามสัญญา
ที่ตัวฉันเองจะไม่ต้องทนทรมาน
แต่มันก็ตามติดตาติดใจ นานแสนนาน
เธอกับเขา ก็คงเหมือนเราเคยเคย
รู้ว่าเคยยังไงยิ่งทรมาน
เธอกับฉัน ไม่ควรรักกันเกินเลย
รักที่เคยเลยคืนย้อนมาทรมาน
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
[*] หน้าที่แล้ว
Go to full version