รูปภาพเกี่ยวข้องกับบทเพลง > มาต่อเพลงกันเถอะ
มาต่อเพลงกันเด้อ หนุกๆ
ลุงชัย นรา:
วิมานดิน
คำร้อง /ทำนอง สุรักษ์ สุขเสวี
ขับร้อง นันทิดา แก้วบัวสาย
ฝากรักเอาไว้ ฝากไปในแสงดวงดาว
ที่ส่องประกายวับวาว-วาว อยู่บนฟากฟ้า
ให้แสงสุกใส ได้เป็นเสมือนดวงตา
คอยส่องมองเธอด้วยแวว ตา แห่งความภักดี
เก็บฟ้ามาสาน ถักทอด้วยรักละมุน คอยห่มให้เธอได้อบอุ่น
ก่อนนอนคืนนี้ ให้เสียงใบไม้ ขับกล่อมเป็นเสียงดนตรี
คอยกล่อมให้เธอฝันดี ดี ให้เธอเคลิ้มไป
*เป็นวิมานอยู่บนดิน ให้เธอได้พักพิงพิง และนอนหลับไหล
เก็บดาวเก็บเดือนมาร้อย มาลัย
เก็บหยาดน้ำค้างกลางไพร มาคล้องใจเราไว้รวมกัน
ก่อนฟ้าจะสาง ก่อนจันทร์จะร้างแรมไกล
ยังอยู่กับเธอข้างเคียงกายอยู่ในความฝัน
ฝากเสียงกระซิบ ฝากไปในสายลมผ่าน
ข้ามขอบราตรีที่ยาวนาน ให้เธอฝันดี
เป็นวิมานอยู่บนดิน ให้เธอได้พักพิงพิง
และนอนหลับไหล เก็บดาวเก็บเดือนมาร้อย มาลัย
เก็บหยาดน้ำค้างกลางไพร มาคล้องใจเราไว้รวมกัน
ก่อนฟ้าจะสาง ก่อนจันทร์จะร้างแรมไกล
ยังอยู่กับเธอข้างเคียงกาย
อยู่ในความฝัน ฝากเสียงกระซิบ ฝากไปในสายลมผ่าน
ข้ามขอบราตรีที่ยาวนาน ให้เธอฝันดี
ให้เธอได้อบ อุ่น และนอนฝันดี
ให้เธอได้อบ อุ่น...อยู่ในวิมาน
มนตรี:
วิมานสีชมพู
คำร้อง สมศักดิ์ เทพานนท์
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน
ขับร้องโดย รวงทอง ทองลั่นทม
วิมานนี้ สีชมพู
สีแห่งรัก งาม หรู
ซึ้งอยู่ในความฝัน
วาง ราก ศิลารัก
สลักด้วย ดวง ชี วัน
จารึกไว้ ร่วมกัน
ไม่ มี วัน เสื่อม คลาย
ชื่น ใด เล่า เหนือกว่าใจเรา
เนาว์รัก มิวาย
ขอพลีใจ และกาย
รักเดียวไม่เคลื่อนคลาย
มลาย กลายสีชมพู
วิมานนี้ ฉันปลื้มฤดี
เพราะมี เธอคู่
ถึงเข็ญใจ ไม่คลายชมพู
เสรีรักอยู่ ชื่นชู ใจ
ลุงชัย นรา:
จำได้ไหม
คำร้อง ธาตรี
ทำนอง เอื้อ สุนทรสนาน
ผู้ขับร้อง : รวงทอง ทองลั่นธม
ยังจำได้ไหมถึงใครคนหนึ่ง
ซึ่งคุณเคยบอกว่ารักรักรักยิ่งนัก
ยังจำได้ไหมถึงใครคนหนึ่ง
ซึ่งคุณสมัครเป็นทาสดวงใจ
เพ็ญเดือนสิบสองน้ำนองตลิ่ง
อกคุณแอบอิงอกหญิงคนไหน
ยังชมว่าสวยเหมือนดังเดือนผ่อง
เฝ้าปองรักใคร่จำได้ไหมคุณ
***(ซ้ำ) คุณชมดวงตาว่าสุกเหมือนดาว
คุณชมผิวสาวว่าขาวเหมือนนุ่น
คุณชมกลิ่นแก้มว่าหอมละมุน
ซ้ำชมว่าอุ่นยามหนุนอุรา
ยังจำได้ไหมถึงใครคนหนึ่ง
ซึ่งคุณเคยบอกว่ารักรักรักเท่าฟ้า
ยังจำได้ไหมถึงใครคนหนึ่ง
ซึ่งคุณเพ้อว่าเป็นยอดบูชาของคุณ
ชาตรี:
เพลง ดอกดินถวิลดาว
นักร้อง ก้าน แก้วสุพรรณ
คำร้อง-ทำนอง ไพบูลย์ บุตรขัน
คุณสาวคุณสวย สำรวยหยาดฟ้า
เปรียบกันตัวผมเป็นกา หรือจะมารักคุณนั้นได้
ศักดิ์คุณเป็นหงส์ ก็คงเลอเลิศวิไล
ผมขืนเอาขนหงส์แซมสวมใส่ คงไม่สมปรารถนา
คุณเหมือนดาวน้อย สูงลอยสุดซึ้ง
ได้แต่คอยฝันคะนึง หวังเคล้าคลึงนั้นคงมิกล้า
อยู่สุดมือสอย แหงนคอยดาวลอยร่วงมา
เหมือนผืนดินแล้งหลงคอยน้ำบ่า ไหลมาสู่ห้วงลำธาร
อกชายเดินดิน ถวิลดวงดาว
ร้อนร้าวดังไฟ สุดหมายจะได้ดวงใจร้าวราน
ถวิลไปลมๆ หลงชมวิมาน
หากดาวสงสาร คงร่วงสู่ดินให้ชม
ดินหรือจะหมาย สอยดาวจากฟ้า
อกเอ๋ยจนแล้วปัญญา เห็นนภาแล้วจำต้องก้ม
หลีกทางให้เขาแล้วเรามานั่งระทม
ฝืนหัวใจช้ำระกำเหลือข่ม ผมตรมถวิลดวงดาว...
psi306
มนตรี:
ถวิลหา
วงพิ้งค์แพนเตอร์
วิชัย ปุญญะยันต์
สายน้ำไม่หวนไหลทวนกลับ
เหมือนวันเดือนเลื่อนลาลับ
ไม่กลับหวนทวนมาใหม่
ผ่านเลยทั้งสุขทุกข์ระทม
ตรมผิดหวังสมหวัง
เหลือเพียงรอยฝังฤทัย
จะยื้อยุดฉุดเวลากลับมาไว้ไม่มีวัน
อดีตเยาว์วัยห่างไกลสุดหล้า
แม้ความรักเสน่หา
ยังลางเลือนตาดุจฝัน
คนที่เราเคยรักดังดวงจิต
คนที่เราเคยแนบชิดสัมพันธ์
ต้องสูญค่าต้องจากกัน
ไม่มีวันหวนคืนมา
โอ้ชีวิตคนเราเปรียบดุจสายน้ำไหล
ล่องลอยผ่านไปตามกาลเวลา
หากปล่อยเลยไปดุจสิ้นไร้ค่า
คงต้องเสียดายวันที่ผ่านมา
ถวิลหา...ชั่วชีวี
นำร่อง
[0] ดัชนีข้อความ
[#] หน้าถัดไป
[*] หน้าที่แล้ว
Go to full version